Αγάπη μου, τι έπαθες;
Τίποτα. Το στομάχι μου...
Ελπίζω να μην είναι έλκος.
Έχεις ιδρώσει.
Κι άλλος εφιάλτης;
Ο ίδιος.
Σου συμβαίνει κάτι;
Τις τελευταίες μέρες νιώθω κάπως παράξενα.
Πρέπει να χαλαρώσεις.
Έχεις μοχθήσει γι' αυτό.
Εσύ έπεισες τον Χάουαρντ να επενδύσει.
Εσύ είσαι η ιδιοφυΐα. Ό,τι αγγίζεις...
γίνεται χρυσός.
Γιατί το λες αυτό;
Δεν ξέρεις να διασκεδάζεις.
-Νιώθεις σα ν' άλλαξαν όλα; -Βέβαια! Είμαστε πλούσιοι.
Ας το απολαύσουμε, Πολ.
Δεν το βρίσκω απολαυστικό.
Καλά.
Όχι αυτό, Μπάρμπαρα. Ήταν ωραίο.
Μη συνεχίσεις, Πολ.
Συγνώμη.
Είναι ανάγκη να καπνίσεις;
Το σκάφος είναι του Χάουαρντ και δεν έχει αντίρρηση.
Α, καλά.
Στάσου, Πολ.
Δεν μπορείς να το αφήσεις για 5 λεπτά;
Αν "βυθιστεί" η μετοχή μας και δεν το μάθουμε;
-Δεν ανησυχώ. -Έχουμε δύο πιθανότητες.
Αν σταθεροποιηθεί η τιμή, είμαστε καλά.
Αν πέσει, έχουμε δύο πιθανότητες.
Είμαστε σε σκάφος στις ακτές της Ισπανίας.
Ισπανία, πατρίδα. Η μάνα μου δεν μ' άφησε να μάθω Ισπανικά.
Το 'σκασε στις ΗΠΑ με την πρώτη ευκαιρία.
Και τώρα ήρθες εσύ εδώ. Ο κύκλος έκλεισε.
Η ζωή δεν προγραμματίζεται.
Γιατί; Είναι δυαδικό σύστημα.
Άντρας, γυναίκα. Πλούτος, φτώχεια.
Ζωή, θάνατος.
-Μ' αρέσει αυτό. -Ωρίμασε επιτέλους.
-Τι κάνεις; -Τίποτα. Πάω διακοπές.
Αγάπη μου...
πρόσεχέ το. Έχει τ' αρχεία της εταιρείας.
Βίκυ, συγνώμη.
Ορίστε! Η μετοχή βυθίστηκε.
Τι έκανες; Έχεις τρελαθεί;
Ξύπνα, Πολ. Κοίτα γύρω σου.
Θα δούμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα.
Α, ωραία. Αυτό λύνει όλα τα προβλήματα.
Μόνο που δεν είχα αντίγραφα των αρχείων.
Δεν τα είχα σώσει.
Εσένα δεν σε σώζει τίποτα.
Δεν πηγαίνετε πιο πέρα, παιδιά; Μου κρύβετε τον ήλιο.
Θυμάσαι τους τσακωμούς μας;
-Εγώ θα σε είχα πετάξει μέσα. -Θα στοίχιζε φθηνότερα.
Ακούτε;
Ακούγεται απ' το χωριό. Θα έχουν θρησκευτική γιορτή.
Χορωδία καλογριών μάς έλειπε!
Πάω να φρεσκαριστώ. Με συγχωρείς.
Δεν μ' αρέσουν τα σύννεφα.
Πλησιάζει καταιγίδα.
Ας πάμε κάτω ό,τι μεταφέρεται...
και να δέσουμε τ' άλλα.
Έρχεται καταπάνω μας.
Θ' απομακρύνω το σκάφος από τα βράχια. Βίρα την άγκυρα.
Πού είναι;
Θα την ανεβάσω εγώ.
-Δε φαίνεσαι καλά, συνέταιρε. -Θα μου περάσει.
Προσοχή!
Κρατηθείτε γερά.
-Είστε καλά; -Έτσι νομίζω.
Ησύχασε, μωρό μου.
Πολ, βοήθησέ με!
Ησύχασε, Βίκυ.
Θα ζητήσω βοήθεια.
Μπορείς να κουνήσεις το πόδι;
Δεν μπορώ.
Ο ασύρματος χάλασε και ο υπολογιστής...
Πάρε αυτό να κάνεις σινιάλο στη στεριά. Γρήγορα!
Ησύχασε. Θα σε πάρουμε από εδώ.
Πού πήγαν όλοι;
Ανάθεμά τους!
Θα πάμε με τη βάρκα να ζητήσουμε βοήθεια.
Πήγαινε με τον Πολ. Θα μείνω με τη Βίκυ.
-Δικό μου είναι το σκάφος. -Σε παρακαλώ...
Θα μείνω εδώ.
Καλά. Κράτα αυτό.
-Βίκυ, δεν θ' αργήσω. -Σε παρακαλώ...
Κάνε κουράγιο, αγάπη μου.
Κουράγιο, Βίκυ.
-Λες να τα καταφέρει; -Όχι αν βυθιστεί η "μαούνα".
Θα πεθάνουμε;
Εμείς επιβιώνουμε πάντα. Θα μας διασώσουν.
Δεν έχουν ελπίδες, αν χειροτερέψει η καταιγίδα.
-Τι ήταν αυτό; -Θα χτυπήσαμε σε βράχο.
Είναι μια πιθανότητα.
Τρύπησε η βάρκα. Με τι να βουλώσω την τρύπα;
Πρέπει να φτάσουμε στην προβλήτα.
-Κάτι υπάρχει στο νερό. -Τι;
Δεν ξέρω. Κάτι ένιωσα.
Δεν βλέπω τίποτα.
-Τι πυροβολούν; -Όχι καρχαρίες, ελπίζω.
Πρέπει να γυρίσουμε.
Τρελάθηκες; Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε στην προβλήτα.
-Βάλε μπρος. -Δεν μπορώ.
-Πέτα τη μηχανή. -Τι;
Πέτα τη μηχανή στη θάλασσα.
Πάρε αυτό.
Πρέπει να το βάλουμε μέσα.
Πώς λειτουργεί αυτό;
Πού πήγαν όλοι;
Τι ωραία!
Από εδώ.
Στάσου, Πολ. Το τραγούδι...
ακούγεται απ' την εκκλησία.
Χρειαζόμαστε βοήθεια.
Τι γίνεται εδώ;
Τι σόι εκκλησία είναι αυτή;
Θέλουμε αστυνομία.
Και γιατρό.
Ελάτε.
Εκεί είναι.
Ε, παιδιά... Μπορούν να μας βοηθήσουν;
Λέει πως θα μας πάνε εκεί.
Τι 'ναι πάλι;
Κάποιος πρέπει να μείνει, να ενημερώσει την αστυνομία.
Καλά, μείνε εσύ εδώ.
Όχι, σιχαίνεσαι τις βάρκες. Θα πάω εγώ.
Θα τα καταφέρω, αλλά δεν θέλω να σ' αφήσω μαζί του.
Θα βοηθήσω τη σενιορίτα να βρει αστυνομία και γιατρό.
Να προσέχεις, ε;
Δύο πιθανότητες.
Άφησέ με!
Ωραία, πλεύρισέ το.
Χάουαρντ! Βίκυ! Γύρισα...
Οι φίλοι σου;
Η σενιορίτα πήγε στην αστυνομία.
Πού;
Στο Σαντιάγκο, 50 χλμ μακριά. Δεν έχει Τμήμα στην Ιμπόκα.
Να πας στο ξενοδοχείο, λέει, και θα 'ρθει σε μια ώρα.
Σε ποιο ξενοδοχείο;
Έχω ραντεβού με κάποιον. Με μια γυναίκα.
Η σενιορίτα...
Δώστε μου ένα δωμάτιο ώσπου να γυρίσει.
Δωμάτιο, παρακαλώ.
Πολλές μέρες.
Είναι επάνω το δωμάτιο;
Επάνω;
Δεν νομίζω...
Τι στο καλό;
Πόσο χαίρομαι που γύρισες!
Σκατά!
Τι θέλετε;
Θεέ μου, ο Χάουαρντ!
Μην με πλησιάζεις!
Βούλωσ' το!
Τι πρόβλημα έχετε; Γιατί το κάνετε αυτό;
Θα με βοηθήσεις και δεν θα βγάλεις άχνα.
Σιωπή. Κατάλαβες;
Μη χτυπήσεις.
Γιατί σκότωσαν τους φίλους μου;
Παίρνουν την όψη σας. Σε σκοτώνουν, πάρουν την όψη.
Ήταν μια γυναίκα στο σκάφος.
Πέθανε. Δύο γυναίκες πέθαναν.
Δύο γυναίκες;
Μια στη βάρκα και μια που ήρθε μαζί σου στην εκκλησία.
Πέθανε η γυναίκα που ήταν μαζί μου;
-Εκείνοι τη σκότωσαν. -Πώς το ξέρεις;
Τους είδα να σκοτώνουν.
Οι γυναίκες πέθαναν.
Κανείς δεν φεύγει από την Ιμπόκα.
Έρχονται άνθρωποι, αλλά κανείς δεν φεύγει.
Γιατί; Γιατί μας σκοτώνετε; Τι σας κάναμε;
Θεωρείς τρελό τον Ιεζεκιήλ;
Θα σου πω αλήθεια.
Θα σου πω το μυστικό.
Το μυστικό της Ιμπόκα. Πριν χρόνια...
η Ιμπόκα δεν ήταν όπως τώρα.
Ήταν πόλη του Θεού.
Ήμουν παιδί.
Γιος ψαρά.
Δεν υπήρχαν ψάρια στον ωκεανό...
και προσευχόμασταν.
Μα ο Θεός δεν μας εισάκουσε.
Τότε ήρθε ο καπετάν Ορφέο Καμπάρο.
Ταξίδευε στον Ειρηνικό, βρήκε χρυσό...
είπε ότι είμαστε βλάκες που προσευχόμαστε σ' έναν Θεό...
που δεν εισακούει προσευχές.
Είπε ότι ξέρει άλλον Θεό, που φέρνει ψάρια και όχι μόνο.
Ο ιερέας είπε όχι.
Ο Ορφέο είπε ότι θα φέρει τον μεγάλο Θεό στην Ιμπόκα.
Πρώτη φορά άκουσα αυτά τα λόγια.
Μακάρι να μην είχα ακούσει.
Μακάρι να μην είχα δει.
Η Ιμπόκα πλούτισε. Η θάλασσα γέμισε ψάρια, χρυσό.
Χρυσό απ' τη θάλασσα.
Όλοι ζητούσαν χρυσό και δεν λάτρευαν το Χριστό.
Όλοι λάτρευαν τον Νταγκών, αλλιώς πέθαιναν.
Η Ιμπόκα προσευχόταν στον Νταγκών.
Μια μέρα τελείωσε ο χρυσός.
Ο Νταγκών ήθελε θυσία.
Όλοι λάτρευαν τον Νταγκών, αλλιώς πέθαιναν.
Δύο πιθανότητες. Ή είσαι τελείως μεθυσμένος
... ή είσαι τελείως τρελός.
Γιατί το 'κανες αυτό;
Πίνω, ναι. Είμαι τρελός, ναι.
Σου λέω αλήθεια, όμως. Ο Ιεζεκιήλ δεν λέει ψέματα.
Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος στην Ιμπόκα.
Γιατί δεν σε σκότωσαν;
Πίνω. Είμαι τρελός.
Εσύ τρελός; Σοβαρά;
Πρέπει να φύγω από εδώ.
Χρειάζομαι ένα αυτοκίνητο.
Είδα ένα μεγάλο, μαύρο αυτοκίνητο.
Το μόνο αμάξι στην Ιμπόκα ανήκει στον Ξαβιέ Καμπάρο...
τον εγγονό του καπετάν Ορφέο.
Να ο Ξαβιέ.
Τι έχει αυτός;
Θα μου πεις τι έχουν πάθει όλοι τους;
Αλλάζουν για να πάνε στη θάλασσα.
Στη θάλασσα;
Μερικοί δεν μπορούν να περπατήσουν πια.
Ο Ξαβιέ μπορεί να πάει, αλλά μένει στην Ιμπόκα.
-Ωραία. Τι θα κάνω μ' εσένα; -Μην σκοτώσεις!
Είμαι άνθρωπος σαν εσένα.
Έχω δύο πιθανότητες. Ή σε σκοτώνω...
-Δεν θα το πω σε κανέναν. -Ή σ' εμπιστεύομαι.
Πάλι υπάρχουν δύο πιθανότητες αλλά δεν προλαβαίνω τώρα.
Γαμώτο! Πού πας;
Σ' ευχαριστώ.
-Σε ονειρεύτηκα... -Το ξέρω.
Πώς σε λένε;
Ουζία. Σε περίμενα.
Όχι, δεν μπορώ.
Πολ, μείνε μαζί μου. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ!
Πρέπει να πάρω μεγαλύτερη συσκευή.
Έλα τώρα!
Μείνε, σε παρακαλώ!
Με μπέρδεψες με άλλον, μικρέ.
Πάψε! Κάνεις λάθος.
Πολ, εγώ είμαι. Η Μπάρμπαρα.
Ο αναπτήρας μου.
Μου έσωσε τη ζωή.
Αν γλιτώσουμε, να καπνίζεις όσο θέλεις.
-Μου είπε ότι πέθανες. -Ποιος;
Εγώ, σενιόρα.
Είμαι σαν εσάς τώρα πια.
Φυλακισμένος.
Είπες ότι είδες να τους σκοτώνουν.
Χειρότερο από σκοτωμό.
Τι ήταν αυτό;
Την βρήκα εδώ, όταν μ' έφεραν.
Ησύχασε. Η Μπάρμπαρα είμαι.
Ησύχασε. Είμαι εδώ.
Τι έγινε;
-Ο Χάουαρντ είναι νεκρός. -Το ξέρω.
Τον τράβηξαν κάτω απ' το νερό. Δεν μπορούσε ν' αναπνεύσει.
-Του συνέθλιψαν το κρανίο. -Εσύ ζεις, όμως.
Μην το σκέφτεσαι.
Θεέ μου ! Είναι μέσα μου.
-Την έδωσαν στον Νταγκών. -Τι θα πει αυτό;
Την πήρε.
Την πήδηξε.
Με τράβηξε κάτω. Ήταν καλυμμένο με...
Ήμουν χάλια. Δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω.
Βίκυ, άκουσέ με. Θα ξεφύγουμε.
-Το πόδι μου ! -Χτύπησες στο σκάφος.
Θα σου έδωσαν παυσίπονα που προκαλούν παραισθήσεις.
Ήταν όνειρο.
Δεν ήταν όνειρο.
-Θα σε πάμε σε γιατρό. -Γιατί το κάνουν αυτό;
Επειδή ξέρεις.
Τι ξέρω;
-Το μυστικό τους. -Ποιο μυστικό;
Αν μου συμβεί εμένα, υποσχέσου ότι θα με σκοτώσεις.
-Μπάρμπαρα, θα ξεφύγουμε. -Ορκίσου !
Σε παρακαλώ...
Έρχονται. Θα πάρουν το δέρμα μας.
Μην αφήσετε να με πάρουν. Δεν είναι άνθρωποι.
Μη φωνάζεις.
Έλα, Βίκυ!
Τώρα θα υπηρετήσετε τον Νταγκών.
Είναι ο μόνος τρόπος. Αντίο, Πολ.
Μην αφήσεις να με πάρουν.
Αφήστε την!
Εσείς θα πεθάνετε εδώ στην Ιμπόκα.
Εμείς θα ζούμε αιώνια στη θάλασσα.
Αυτό είναι το θέλημα του Νταγκών.
Θα σου υπογράψω επιταγή για 10 εκατομμύρια δολάρια...
αν μας ελευθερώσεις. Και τη γυναίκα.
Έχουμε πολλαπλάσια σε χρυσό. Το χρήμα δεν έχει αξία.
Ωραία.
Λυπάμαι πολύ. Αν δεν με είχες βοηθήσει...
Μου θύμισες τον πατέρα μου, τη μητέρα μου...
και τι άνθρωπος ήθελαν να γίνω.
Εγώ θα ξαναδώ τα πρόσωπά σας, αλλά όχι εσείς το δικό μου.
Εμείς θα πεθάνουμε σαν άντρες.
Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου τίποτα δεν θα φοβηθώ...
θα με οδηγήσει σε τόπο χλοερό
και σε ήρεμα νερά
θ' ανυψώσει την ψυχή μου
θα με οδηγήσει σε μονοπάτια αρετής
εις το όνομά Του
Αν και βαδίζω στην σκιά του θανάτου
δεν θα φοβηθώ κακό γιατί είσαι μαζί μου
και μ' ανακουφίζεις με τη ρομφαία Σου
Θα μου ετοιμάσεις γεύμα παρουσία...
των εχθρών μου.
Η καλοσύνη Σου και το έλεός Σου...
θα με ακολουθούν σε όλο το βίο μου
και θα ζω στον οίκο του Θεού για πάντα.
Κάν' το!
Θα ζήσεις γιατί είσαι δικός μου.
Γιατί γίνονται όλα αυτά;
Θα καταλάβεις σύντομα. Πρέπει να μείνεις μαζί μου.
Αν μείνω, θ' αφήσεις ελεύθερη την Μπάρμπαρα;
Ένα χρόνο είχαμε να κάνουμε θυσία. Ο Νταγκών τη θέλει.
Να πηδηχτεί ο Νταγκών!
Ναι. Και το παιδί τους θα 'ναι αθάνατος.
Το πρόβλημα είναι ότι θα ζει σαν ψάρι στη θάλασσα.
Χαρούμενο, με τον Νταγκών.
Θα κάνω ό,τι θέλεις. Μόνο άφησέ την να φύγει.
Δεν μπορεί να την αγαπάς. Δεν την ονειρεύεσαι.
Σύντομα θα πάμε σ' έναν πανέμορφο τόπο.
Θα ξεχάσεις τον κόσμο σου, τους φίλους σου.
Δεν θα υπάρχει χρόνος, ούτε χθες, ούτε αύριο...
Μόνο το "για πάντα" για πάντα. Χωρίς τέλος.
Δεν έχω επιλογή, ε;
Αυτή είναι η μοίρα σου. Το πεπρωμένο σου.
Έχω ανθρώπινα συναισθήματα.
Η ιέρεια Ουζία επέλεξε εσένα. Έναν άνθρωπο.
Εγώ δεν είμαι ανυπεράσπιστος γεράκος. Έλα να με πιάσεις.
Έτσι είναι ο θάνατος.
Δύο πιθανότητες. Δεξιά.
Σταματήστε! Φτάνει τόσο.
Ανάθεμά σας!
Νταγκών!
Να σαπίσεις στην Κόλαση! Να καίγεσαι ως την αιωνιότητα.
Θα ζήσουμε ως την αιωνιότητα όπως και το παιδί σου.
Νταγκών!
Βοήθεια!
Σε κρατάω.
Σκότωσέ με.
Μου το υποσχέθηκες.
Θα σε πάρω από εδώ.
Σ' έψαχνα. Σ' ονειρευόμουν.
Είσαι Καμπάρο.
Με λένε Πολ Μαρς.
Η μητέρα σου παντρεύτηκε τον Ξαβιέ.
Σ' έκλεψε.
Κάποτε ήταν νέος, πλούσιος, ωραίος άντρας.
Έφερε γυναίκες στην Ιμπόκα.
Και τη μητέρα σου.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Είσαι γιος μου.
Είσαι θεότρελος.
Πάμπλο, αυτή είναι η μοίρα σου.
Μακριά μου ! Θα σας σκοτώσω. Θα κάψω την πόλη σας.
Είχαμε διαφορετική μητέρα, αλλά τον ίδιο πατέρα.
Είμαστε παιδιά του Νταγκών.
Είστε τέρατα.
Θυμάσαι τα όνειρά σου; Εκείνα σ' έφεραν εδώ.
Ήταν εφιάλτες. Δεν ήταν αλήθεια.
Κάθε όνειρο είναι μια ευχή.
Βοηθείστε με. Τι μου συμβαίνει;
Είσαι αδελφός μου.
Θα γίνεις εραστής μου...
για πάντα.
Καμιά πιθανότητα.
Θα καταδυθούμε στις μαύρες αβύσσους
στο λημέρι των Βυθισμένων...
όπου θα ζούμε μέσα σε θαύματα και δόξα για πάντα.
Χ. Π. Λάβκραφτ
Εις μνήμην του Φρ. Ραμπάλ, υπέροχου ηθοποιού κι ανθρώπου.
Απόδοση Διαλόγων ΔΙΝΟΜΑΧΗ ΔΟΥΚΑ
Επιμέλεια Υποτιτλισμού ΑUDΙΟ VΙSUΑL ΕΝΤΕRRΡΙSΕS